Do-czesność

 Ewangelia Mateusza 13,18-23

 Wytłumaczenie przypowieści o siewcy. Chyba najczęstsze są przypadki takich, co to słuchają Słowa, lecz „troski doczesne i ułuda bogactwa” zagłuszają je. Owe troski są często do-czesne nawet nie w sensie eschatologicznym: że to zapominanie o ostatecznym losie człowieka. Patrzymy tylko w przyszłość najbliższą, ignorujemy to, co nas czeka już za kilkanaście lat. Czas to dla nas chwila dzisiejsza i tyle. Nie martwi nas to, że można z czasem stracić bliskich sobie ludzi: nie tylko dlatego, że życie nasze kruche – związki międzyludzkie kruche są również. Tracimy przyjaciół, bo jesteśmy nieznośni, egocentryczni, wyrachowani jak liczydła. Tracimy własne dzieci, bo wciąż są dla nas nieletni. Budzimy się nagle z moralnej drzemki samotni jak palec.

 

Reklama

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s