Opowieść o człowieku nieszczęśliwym. „Mały Książę”

Księga Hioba 19,1.21-27
Czytania liturgiczne są trochę jak lekcje literatury powszechnej. Czyta się jej klasykę, pomniki kultury w ogóle. Teraz po księdze Koheleta (Eklezjastesa), sceptyka, wielkiego pesymisty, symbol ludzkiego nieszczęścia Hiob. Obok Boga, także szkalującego go przed Bogiem Szatana oraz nierozumiejących go jego przyjaciół. Dzisiaj pyta ich, czemu się tak do niego odnoszą. Nie współczują mu w jego niedoli, w tym, jak Bóg go okropnie doświadcza, uważają, że sam jest sobie winien. „Czemu mnie tak jak Bóg prześladujecie” – powiada, ale zaraz potem wyraża nadzieję, że jest On w gruncie rzeczy jego obrońcą. Narracja obszerna, wciąż nowe obrazy, Biblia mówi językiem poetyckim.
Sygnał bibliofilski: piękny album. Antoine de Saint Exupéry: „Mały książę” w nowym przekładzie Henryka Woźniakowskiego, ilustracje Pawła Pawlaka. Znak. Też już klasyka, poniekąd poezja, pomnik kultury naszej.

Reklama

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s