Wszelkie istoty żywe

Księga Rodzaju 9,8-15
1 List Piotra 3,20
„Oto ja zawieram przymierze z wami i waszym potomstwem, które po was będzie; z wszelką istotą żywą, która jest z wami: z ptactwem, ze zwierzętami domowymi i polnymi, jakie są przy was, ze wszystkimi, które wyszły z arki, z wszelkim zwierzęciem na ziemi.”
Oczywiście to opowieść o potopie. W liście przypisywanym samemu apostołowi Piotrowi jest także mowa o Arce Noego, owym statku zbawiennym, w którym uratowała się od utopienia reprezentacja różnych gatunków zoologicznych, nie tylko człowieka. W dzisiejszym przydziale tekstowym z Księgi Rodzaju jest także o tym, że na obłoki położył Bóg na znak przymierza łuk (świetlny): to ten, który nazywamy tęczą, meteorologiczny znak optymistyczny. Obiecując, że nie ukaże już nigdy całego „jestestwa” (tak właśnie Tysiąclatka, dosłownie „ciała”; „istoty cielesnej”, jak w Poznaniance) w tak potworny sposób, okazuje Bóg wtedy, że – by tak rzec – jakoś „zmiłosierdział”. Co prawda, nie byłoby chyba tego, gdyby Noe nie podziękował Bogu za ocalenie ofiarą całopalną ze wszystkich zwierząt czystych i takichże ptaków, niemniej  jest tu mowa jakby o jakiejś Bożej skrusze. Antropomorfizmów tu w bród, można też zapytać o niejedno, ale ja pomyślałem sobie o owych stworach żywych  jak my, które mają z nami wspólną historię. Starajmy się dla nich o los mniej okrutny. Na szczęście już nie uważamy, że Bogu potrzebna jest ich śmierć ofiarna.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s