Rzeczą człowieczą pokusy są

Wpis na niedzielę 22 lutego 2015

Ewangelia Marka 1,12-13a
„Zaraz potem pcha Go Duch na pustynię. Przebywał tam czterdzieści dni, kuszony przez szatana.” Ekumeniczny Przekład Przyjaciół.
Tak, był zupełnie normalnym człowiekiem, czyli żył również i potem w diabelskim towarzystwie. Skąd ewangeliści wiedzieli o tych Jego pustynnych doświadczeniach: zwierzał się im w chwili szczerości? Raczej nie, to była ich późniejsza „dedukcja”, „teologumen”, podobnie jak na końcu drogi męka duchowa w Ogrodzie Oliwnym. Musieli czytelnikom powiedzieć, że zaraz na początku nie dał się namówić – piszą o tym Mateusz i Łukasz – na cokolwiek wykraczającego poza człowieczą (nie)dolę: na cudowne zaspokojenie głodu, na pokonanie ziemskiej grawitacji, na władzę nad całą ziemią. Na boską moc w swoich własnych sprawach.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s