Dorastanie do roli olbrzymiej

Ewangelia Łukasza 2,40
„A Dziecko dorastało i umacniało się, pełne mądrości, i łaska Boża była na nim.” EPP.
Podobne zdanie mamy dwanaście wersetów później: „A Jezus wzrastał w mądrości, w latach oraz w łasce u Boga i u ludzi.” Można, co prawda, upierać się, że tu pełnia mądrości, a tam dopiero wzrastanie w niej, ale wystarczy zajrzeć do przekładu filologicznego Popowskiego i Wojciechowskiego, gdzie mamy „wypełniając się mądrością” (podobnie w Tysiąclatce), by spokojnie zająć się refleksją.
Jezus, Syn Boży, nie miał od urodzenia tej wiedzy, jaką nabył potem przez około trzydziestu lat swojego dalszego życia, jaką już miał, gdy rozpoczynał życie publiczne. Chodzi tylko o wiedzę ludzką, jako Syn Boży wiedzę Bożą miał zawsze? Jeśli można coś powiedzieć na ten temat, to chyba to, co gdzieś wyczytałem, że wręcz Jego świadomość Bożego synostwa rozwijała się stopniowo, uwarunkowana rozwojem ludzkim. Dorastał stopniowo do roli ponadludzkiej.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s